Me : ประวัติ

                                                                         ประวัติส่วนตัว


สวัสดีค่ะ      ฉันนางสาวปฐมพร มาลี


                   ชื่อเล่น ： น้อง


                   ฉันเกิดวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ตอนนี้ฉันอายุ 16 ปีแล้ว

                   การเรียน อนุบาลฉันเรียน โรงเรียนวัดลุมพิณี เป็นโรงเรียนที่อยู่ติดกับวัด ซึ่งบรรยากาศของ                             บริเวณ โรงเรียนร่มรื่นมาก น่าอยู่ และคุณครูก็ใจดี ฉันรักพ่อเจ้าที่สุดเพราะพ่อเจ้าเป็นผู้                                    ที่ใจดีมีเมตตา มีคำสอน      ดี ๆ ให้เด็กๆเสมอ พ่อเจ้าคือ ผู้อำนวยการของโรงเรียน                                      ซึ่งเป็นพระภิกษุ นี่คือจุดเริ่มต้นดี ๆ ทางการศึกษาของฉัน
                 
                     .......................................................................................................................

                                            ชั้นประถม ฉันเรียนโรงเรียนวัดสุวรรณาวาสซึ่งเป็นโรงเรียนประถมเล็ก ๆ ใน                                        จังหวัดพังงา ฉันรักโรงเรียนมาก เพราะมีครูท่านหนึ่งซึ่งเปรียบเสมทอนพ่อคนที่                                   2 ของฉัน ครูสอนฉันด้วยความเข้าใจด้วยความเป็นครูมีไรครูก็สอน ครูเป็นครูที่เด็กๆ                           เกรงกลัวแต่ฉันไม่ได้รู้สึกกลัวเลย ครูมักจะตีเด็กๆที่ตอบคำถามของครูไม่ได้ ซึ่งฉันก็                           เคยโดนตีเพียง 3 ครั้ง เพื่อน ๆ ของฉันโดนตีกันจนนับไม่ถ้วน เพื่อน ๆ ก็แซวฉันว่าเป็นลูกรัก                 ของครูครูเลยไม่ตี แต่ความจริงมันไม่ใช่ ฉันทำการบ้านส่งครูด้วยตัวเองซึ่งฉันเข้าใจฉันก็เลย              ตอบได้เป็นประจำจนครูไม่ถาม และเมื่อฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ครูก็ติวโอเน็ตให้ฉัน              พิเศษเพราะครูบอกว่าครูเชื่อว่าเธอจะทำคะแนนได้ดีและช่วยเพื่อนๆให้ได้คะแนนดี ๆ แบบเธอได้          ซึ่งผลที่ออกมาก็ดีมาก โรงเรียนของเรามีคะแนนโอเน็ตดีเป็นที่ 1 ของจังหวัดในปีนั้น ชีวิตประถมชั่ง      เป็นชีวิตที่มีแต่สีสันสดใสมากจริง ๆ ฉันได้ซนเหมือนลิง เพื่อนๆก็ไม่ต่างกัน ปีนต้นมะม่วง มะปิง กระ  โดดนํ้าคลอง ปีนรากไม้ข้างคลอง อีกอย่างที่ฉันภูมิใจ คือฉันประกวดวาดภาพชนะ  นั้นคือจุดเริ่มต้นดีๆทางงานศิลปะที่นำฉันไปสู่ความใฝ่ฝันที่อยากจะเป็นสถาปนิก

............................................................................................................................................................

มัธยมต้น ฉันเรียนโรงเรียนท้ายเหมืองวิทยานี่คือจุดเริ่มต้นของการโตไปอีกก้าวหนึ่ง ทั้งงานที่มาก สอบ      บ่อย เกรดเทอมแรกของฉันไม่ดีเท่าที่ควร แต่มันก็ดีในระดับหนึ่งเพราะฉันได้ย้ายห้องเรียนจากห้อง           สองไปห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้งเด็กเรียนเก่งที่สุด ฉันไม่ดีใจอะไรมาก เพราะกลัวมากกว่า จะเข้ากับเพื่อน            ไม่ได้ เรียนยากกว่าเดิม แต่ฉันกลับเรียนได้เพราะความกังวลกลัวว่าจะทำไม่ดีเลยต้องพยายาม ผล             การเรียนก็ออกมาดีขึ้น ชีวิตมัธยมต้นเป็นชีวิตที่เริ่มจะไม่ค่อยมีความสุขแล้วเพราะไม่ได้จะมี                       ปัญหาแค่เรื่องเรียน จะมีปัญหาเรื่องเพื่อนขึ้นมาอีก แต่ยังไงมันก็มีสีสันที่แปลกใหม่... มํธยม                      ปลาย ฉันได้มาสอบเข้าโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ดีสำหรับฉัน ฉันยอมรับเลยว่า                  ฉันไม่ได้เรียนเก่ง ไม่ได้ขยันอะไร แต่ฉันอยากทำให้แม่ภูมิใจฉันเลยตั้งใจอ่านหนังสือสอบ                         และฉันก็สอบติด ฉันไม่ดีใจเลยวันแรกที่ต้องมาอยู่จังหวัดภูเก็ต ฉันพักอยู่หอคนเดียว ฉันไม่                        เคยจากพ่อแม่และบ้านจริง ๆ ที่นาน เมื่ออยู่ไปสักระยะฉันก็รู้สึกดีขึ้นปรับตัวได้ แต่ฉันก็ยัง                             คิดถึงบ้าน เพราะอยู่บ้านสบาย ฉันรักบ้านที่สุด

...........................................................................................................................................................

       ฉันเป็นคนที่เรียบง่าย ๆ สบาย ๆ พูดน้อย มีหลายบุคคลิก บางคนอาจจะเห็นฉันในมุมที่เรียบร้อย
    เห็นในมุมฮ้าว เห็นในมุมซน เห็นในมุมแรง ๆ ซึ่งบุคคลิกต่างๆของมักขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อมรอบตัวฉัน

                                       ....................................................................................

                                 ฉันมีเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง                ฉันดีใจมากที่มีเขาเป็นเพื่อน  
                     เขาเป็นเพื่อนที่เป็นได้ทุกอย่างสำหรับฉัน ไม่ว่าจะเป็น พ่อ พี่ เพื่อน และน้อง
                     ไม่ว่าจะยังไงในตอนที่ฉันมีความสุข หรือไม่สบายใจ ฉันก็มีเขาอยุ่ตลอดเวลา
                      เขาไม่เคยทิ้งฉัน ฉันรักเขามาก นี่คือของขวัญชิ้นดีในชีวิตของฉันที่มีเพื่อนดีๆ
                        ...........................ที่ฉันรักและเขาก็รักและจริงใจกับฉัน ...............................
                          ....................................................................................................
                              .............................................................................................
                                  ......................................................................................
                                     ...............................................................................
                                        ..........................................................................
                                           .................................................................
                                              ..........................................................
                                                ................................................
                                                  .........................................
                                                    ................................
                                                     .........................
                                                      ............
                                                        ....